[Fiction] KNB "Dessert Trap" Part 1 [AkaFuri] (PG)

posted on 17 Aug 2014 19:16 by bmilk-blossom directory Fiction, Cartoon
ส่ง ​@kurobas_daily​ หัวข้อ "ย้อนยุค"






"Dessert Trap"  Part 1
Pairing : Akashi X Furihata
Rate : PG
Note : เป็นแนว AU ค่ะ









ที่นี่คือหอนางโลม...


เป็นสถานที่สำหรับเหล่าผู้ที่เหน็ดเหนื่อยจากการทำงานใช้ชีวิตโลกภายนอก ต้องการพักผ่อน หาความสำราญ จะมาเยือนที่แห่งนี้...



ไม่เว้นแม้แต่เขา แม่ทัพหนุ่มแห่งเอโดะ อาคาชิ เซย์จูโร่



นัยน์ตาสองสี เหม่อมองความวุ่นวายในร้านด้วยสายตาเลื่อนลอย ถึงจะขึ้นชื่อว่าเป็นหอนางโลม แต่ชั้นล่างของที่นี่ก็ยังเป็นร้านอาหารเช่นกัน


เขาเคยมาเยือนที่แห่งนี้บ่อยแล้ว แต่ก็ไม่เคยเลย ...ไม่เคยเลยซักครั้ง ที่เขาจะต้องการหญิงสาวในนี้
เขารู้...ว่าเพียงแค่เขาเอ่ยปาก ทุกคนก็พร้อมจะถวายตัวให้กับเขาแล้ว



...แต่เขาไม่ต้องการ




'เพราะมันน่าเบื่อเกินไป'




......
...

สุดท้ายจึงจบด้วยการที่เขามานั่งพักผ่อนที่นี่อย่างเดียว
ลิ้มรสอาหารของพ่อครัวมือฉมังเกือบทุกคืน...



"อ..อาหารที่สั่งได้แล้วครับ" เสียงพูดดัง ดึงแม่ทัพหนุ่มให้ออกจากภวังค์ มือบางค่อยๆ วางอาหารลงบนโต๊ะ ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าทุกการเคลื่อนไหวของมือนั้นสั่นเทาตลอดเวลา



'สงสัยคงเป็นเด็กใหม่สินะ' คิดด้วยความไม่สนใจเท่าไรนัก



จนอาหารจานสุดท้ายวางลงบนโต๊ะ



"ท..ทานให้อร่อยนะครับ"
"ขอบคุณ" เอ่ยเสียงเบา พร้อมกับเงยหน้ามองอีกฝ่าย



เด็กหนุ่มผมน้ำตาลตกใจ ไม่คิดว่าเจ้าของนัยน์ตาสองสีจะมองตนตรงๆ



อาคาชิจ้องปฏิกิริยาอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ ยิ่งเห็นเด็กหนุ่มตัวสั่น ถาดสี่เหลี่ยมถูกยกขึ้นมาบังร่างบาง มืออีกข้างจัดผมที่พยายามลูบเท่าไหร่ก็ไม่เป็นทรงซักที แม่ทัพหนุ่มคิดอะไรบางอย่าง อย่างน่าขบขัน



'น่าสนใจ'



เมื่อพอเรียกสติกลับมาได้ เด็กหนุ่มผงกหัว และรีบเดินออกมาจากตรงนั้น ทิ้งให้แม่ทัพหนุ่มต้องมองตามจนลับสายตาไป

นัยน์ตาสองสีหรี่ลง ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะกวักมือเรียกเจ้าของร้านสาวใหญ่ มิบุจิ เรโอะ ให้มาที่โต๊ะ



"ท่านแม่ทัพ ต้องการอะไรเพิ่มเติมดีคะ" ยิ้มถาม ด้วยคนตรงหน้าเป็นคนสำคัญของกองทัพ เขายินดีเป็นอย่างยิ่งมากที่แม่ทัพหนุ่มติดใจอาหารร้านของเขา จนต้องแวะมากินบ่อยครั้ง



...จึงพร้อมจะหาทุกสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการมาให้



"เด็กคนนั้น...ผมสีน้ำตาล ใส่ชุดยูกาตะคนนั้นน่ะ..." เจ้าของนัยน์ตาสองสีเอ่ยเสียงเรียบ แต่สายตากลับมองเด็กหนุ่มคนดังกล่าวแบบไม่วางตา

...เปรียบดั่งพญาราชสีห์จับจ้องเหยื่ออันโอชะ



"เท่าไหร่?" เจ้าของหอนางโลมตกใจกับสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ ทั้งๆ ที่ตนเคยแนะนำหญิงสาวสวยในร้านให้มากมาย แต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธทันที บอกว่าเขาแค่ต้องการจะหาที่เติมเต็มความอิ่ม ทำให้ความหิวหายไปเท่านั้น

แต่นี่กลับ...มาสนใจเด็กยกอาหาร แถมเป็น..เด็กผู้ชาย...



"อ๋อ นั่นฟุริฮาตะ โคคิน่ะค่ะ เป็นเด็กยกอาหารของร้าน ถ้ายังไงเดี๋ยวดิฉันจะแนะนำคนอื..."



"ฉันต้องการเด็กคนนั้น...เท่าไหร่" พูดตัดบทอีกฝ่าย พร้อมทั้งส่งสายตาปรามว่าอย่าได้ขัดใจเขาเป็นอันขาด เจ้าของเรือนผมสีดำตัวสั่นด้วยความเกรง ก้มหน้าพูดเสียงเบา



"ด..เด็กคนนั้นไม่ได้มีไว้ขาย ที่นี่คือหอนางโลมชื่อดัง ที่พรั่งพร้อมด้วยสตรีมากมายที่จะให้บริการท่าน แต่ถ้าหากว่า...ท่านต้องการเด็กคนนั้นจริงๆ ดิฉัน...ก็จะเตรียมไว้ให้ท่านค่ะ"



เมื่อได้ฟังแบบนั้นแม่ทัพหนุ่มคลี่ยิ้มบาง



"งั้นจงจัดเตรียมห้องข้างบนไว้ให้ฉันหนึ่งห้อง พร้อมทั้งให้เด็กคนนั้นขึ้นไปหาฉัน ทันที...ที่เขาพร้อม" เจ้าของเรือนผมสีแดงเริ่มทานอาหารที่เด็กหนุ่มมาวางให้



อา...อาหารช่างเลิศรสเหมือนเดิม แต่คนที่นำมาส่งให้เขาจะรสชาติดีเยี่ยมขนาดไหนกันนะ


คิดขำๆ ก่อนที่มิบุจิจะเดินจากไป แม่ทัพหนุ่มสั่งเสียงเรียบ

"อีกอย่าง...ให้ 'เขา' ขึ้นมาหาฉันทั้งแบบนั้นนะ"

มิบุจิผงกหัวรับคำสั่งอีกครั้ง เป็นอันสิ้นสุดการสนทนาและเดินจากไป



เขาเกรงว่าเจ้าของหอนางโลมจะแต่งแต้มเครื่องประดับไร้ค่ามากมายบนตัวเด็กหนุ่ม ...แต่งแต้มสีสันอันลวงโลก จนบดบังความงามที่แท้จริง



...ก็อีกฝ่ายงดงามบริสุทธิ์อยู่แล้วนี่นา...



อาคาชินึกถึงยามที่มือบางนั้นสั่นเทา และสายตาสีน้ำตาลคู่สวยจ้องเขามาตรงๆ ด้วยความหวาดกลัว



'แค่คิดว่าจะได้ลิ้มรสอีกฝ่าย เลือดในกายก็พลุ่งพล่านกว่าที่คิดอีกแฮะ'




......
....
...
..
.
.



To be continued






============================

ทั้งๆ ที่เป็นฟิคแนวย้อนยุค แต่เราไม่ถนัดเรื่องสรรพนามสมัยก่อน เลยแต่งออกมาเป็นแบบนี้แทน ต้องขออภัยด้วยนะคะ > <
ขอบคุณที่อ่านกันมาถึงตรงนี้นะคะ

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณค่ะ  สนุกมากกกกกกกกกกกกก

#1 By Autumn (110.77.222.88|110.77.222.88) on 2015-05-09 15:08